Знак за висока интелигенција може да биде навика да се засрамите во јавноста. Прочитајте што велат научниците за разговор со себе.
Зборувате со себе додека ги барате вашите клучеви или размислувате што да кажете на состанокот, а потоа се вџашувате кога некој ќе ве слушне. Таа мала непријатност е погрешна, бидејќи зборувањето со себе гласно е често **знак на висока интелигенција**, а не ексцентричност. Психолозите ја нарекуваат оваа навика самонасочен говор и таа прави многу повеќе отколку што мислите.
Најголемото недоразбирање не е дали е чудно, проблемот е што луѓето мислат дека тоа е слабост. И тоа е всушност алатка. Кога гласно ги кажувате чекорите, мозокот ги обработува побавно и попрецизно отколку кога само ви поминуваат низ главата.
Пробајте го следниот пат кога ќе склопите мебел. Прочитајте ги упатствата гласно, чекор по чекор. Истражувањето во областа на когнитивната психологија покажува дека кажувањето задача ви помага побрзо да го пронајдете она што го барате и подобро да се концентрирате. Зборот изговорен на глас станува сидро за внимание.
Децата кои повеќе зборуваат сами со себе во играта подоцна покажуваат подобра способност за планирање. Оваа **врска со интелигенцијата** не исчезнува со годините, само станува потивка. Возрасните го прават тоа внатре, а под стрес или пред тешка задача, говорот повторно излегува. Тоа не е губење на контролата, туку мозокот посегнува по сигурна алатка.
Интелигенцијата не се мери само со тестови и оценки. Тоа може да се види во малите навики, во начинот на кој решавате заглавена фиока или доаѓате до одговор на непријатен мејл. **Зборувањето со себе** е една од тие навики, тивка потврда дека мозокот работи со полна брзина.
Извор: krstarica.com
